Page 46 - pesta2015_Supplement

-pest-POSTEN Side 46

DIKTSPALTEN 2011-4

Hartvig Kiran (1911-1978)

I byrjinga av november i år var det fleire minnearrangement kring i landet i samband med
at det var 100 år sidan Hartvig Kiran vart fødd. ”Diktspalten” vil óg vera med å feira minnet
om dette multitalentet frå Ålesund. Vi, som er litt opp i åra, hugsar vel den omtykte stemma
hans frå radioen, men han rakk så mykje meir enn å vera NRK-mann. Han gjorde ein stor
innsats på mange område i det norske kulturlivet. Ikkje skal vi lista opp alle oppgåvene han
tok på seg, men det må nemnast at han mellom anna i fleire år var leiar av Norsk kulturråd
og av Norsk Mållag. Her i spalta skal Kiran minnast fordi han var ein dyktig forfattar av av
songar og dikt, og fordi han var ein omsetjar av ypparste sort. Mange av songane han har
dikta eller omsette vert syngi i gode lag, men berre få av dikta hans er publisert. Eg tykkjer
minnediktet hans om Jacob Sande kanskje er det vakraste minnediktet eg veit om, og eg er
viss på at lesarar som kjenner livssoga og dikta til Sande, er samde med meg.
Men det er som omsetjar Kiran har hausta mest heider. Han har omsett skodespel og dikt
av mange utanlanske forfattarar, og døme på det har vi prenta i ”diktspalten” tidlegare. Men
Kiran har ikkje før vori presentert her i spalta. Om du tek for deg ”Tam o’Shanter” av Ro-
bert Burns og samanliknar med Kirans nynorske omsetjing, så kjenner eg meg trygg på at
du, som meg, vil meine det er stor omsetjingskunst. Ta deg difor tid til å lesa deg gjennom
det lange diktet. Det vert sagt at Kiran leste opp diktet då han vart teken opp som medlem
i ”Visens venner” tidleg på 1960-talet. I diktet syner Kiran oss si makelause evne som om-
setjar, men óg kor rikt eit skriftmål nynorsk kan vera. Det er ei eingongshending at vi finn
plass til eit så langt dikt i spalta vår.